บทที่ 422 เป็นลมเพราะโมโห

บทที่ 422 เป็นลมเพราะโมโห

จนกระทั่งพญายมซ่งตี้ถูกเฟิงเยี่ยนพาตัวกลับยมโลก เซี่ยอี่หนิงก็ยังไม่ยอมเชื่อว่าตระกูลเซี่ยพ่ายแพ้ยับเยิน และยิ่งไม่ยอมเชื่อว่าซางชิวจือเป็นคนรักของมหาจักรพรรดิเฟิงตู

เธอดิ้นรนอยากพูดกับเซี่ยอี่ชิง อยากให้เขาบอกทุกคนว่านี่เป็นเรื่องโกหก

ทว่าเซี่ยอี่ชิงหมดอาลัยตายอยากไปแล้ว เขานั่งนิ่งอยู่กับพื้น ใบหน้าแข็งทื่อ

ก่อนหน้านี้ตอนเฟิงเยี่ยนจากไป เขาได้ตัดสินโทษพวกเขาแล้ว

เมื่ออายุขัยหมดลง พวกเขาจะถูกส่งลงนรกสิบแปดขุม ไม่ได้กลับมาเกิดใหม่ชั่วกัปชั่วกัลป์

ส่วนช่วงเวลาหลายสิบปีที่เหลือ พวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในคุก ชดใช้ผลกรรมที่สมควรได้รับจากการกระทำโง่เขลาของตัวเอง

อยากตายก็ไม่กล้า อยากมีชีวิตต่อก็ไร้หวัง

พวกเขาจบสิ้นแล้ว