กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 423 ร่องรอยแห่งกาลเวลาบนร่างคุณยาย คือวันวานและวันนี้ที่รักเธอ
เมื่อปลายสายรับ เสียงของเซี่ยอี่หนิงก็ดังมา “แม่ อดทนไว้นะแม่ ถ้าแม่ตายแล้วฉันจะทำยังไง แม่!”
“อวี้เหมยได้ยินไหม?” เซี่ยเหวินตงพูดตามทันที “อี่หนิงกำลังเรียกคุณ”
ปากของหลินอวี้เหมยที่ถูกไฟไหม้เปิดออก อยากพูดอะไรสักอย่าง
แต่เพราะถูกไฟเผาเส้นเสียงจึงเสียหาย ทำได้เพียงส่งเสียง “ฮ่อก ๆ”
“คุณพูดว่าอะไร อวี้เหมย?” เซี่ยเหวินตงถามอย่างร้อนใจ
หลินอวี้เหมยกะพริบตาช้า ๆ
ฉันคิดว่า การมีชีวิตอยู่กับการตายไปแล้ว ต่างกันตรงไหน?
ยมทูตตัดสินพวกเขาไปแล้ว การตายก็แค่ทำให้ต้องเผชิญความทรมานในนรกเร็วขึ้นเท่านั้น