กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 149 ของขวัญที่มู่หรงเสวียนมอบให้เซิ่งสือ
รถแล่นไปข้างหน้าอย่างราบรื่นในยามค่ำคืน แสงไฟข้างทางเลื่อนผ่านนอกหน้าต่างเป็นช่วง ๆ
มู่หรงเสวียนทั้งตัวถูกเซิ่งสือกอดไว้ในอ้อมแขน สองขาไม่นิ่งพาดอยู่บนขาเขา นิ้วมือหยิกเล่นปกเสื้อเชิ้ตเซิ่งสือเป็นครั้งคราว
เขาจู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้น ในดวงตามีประกายเจ้าเล่ห์และภาคภูมิเล็ก ๆ
“เซิ่งสือ ทำไมเจ้าไม่ถามข้าล่ะว่าได้เตรียมของขวัญให้เจ้าหรือเปล่า?”
เซิ่งสือก้มมองเขา มุมปากยกขึ้น เสียงต่ำและอ่อนโยน
“ไม่ต้องถามหรอก คุณคือของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ฟ้ามอบให้ผม”