ตอนที่ 150 เธอหนี ฉันตาม

ตอนที่ 150 เธอหนี ฉันตาม

เปลือกตาเซิ่งสือหนักอึ้งลงเรื่อย ๆ หัวกดลงในซอกไหล่มู่หรงเสวียนอย่างหนัก เสียงเริ่มเลือนรางติดกันเป็นแผ่น

“มู่เป่า… ธูปอะไร…”

มู่หรงเสวียนไม่ขยับ เพียงตบหลังเขาเบา ๆ ทีละครั้ง

“อือ หอมไหม? ข้าเพิ่งซื้อมาใหม่”

เซิ่งสือรับ “อือ” ปลายเสียงแตกกระจายไปแล้ว

“หอม… เหมือนเจ้า… มีความหวาน…” แล้วเขาก็หลับสนิทไปเลย

มู่หรงเสวียนยังนั่งอยู่ตรงนั้น แสงสาดเข้ามาจากด้านข้าง ทำให้ครึ่งหน้าของเขาสว่างวูบวาบ

เขาก้มลงมอง เห็นสร้อยข้อมือลูกประคำไม้บนข้อมือเซิ่งสือยังคล้องอยู่อย่างหลวม ๆ