ตอนที่ 32 เกลี้ยกล่อมฉีม่อเซวียนสำเร็จ

ฉีม่อเซวียนมิได้จงใจปิดบังอารมณ์ของตน ดังนั้นชุยชิงอีจึงมองเห็นทุกสิ่งอย่างชัดเจน แต่นางหาได้ใส่ใจไม่ เพราะการดูแคลนสตรีในยุคสมัยนี้ฝังรากลึกจนยากจะถอน

อย่าว่าแต่ราชวงศ์ศักดินาอย่างต้าจิ้นเลย แม้แต่ยุคหลังที่บุรุษและสตรีเท่าเทียมกัน ผู้ที่ดูแคลนสตรีก็ยังมีอยู่ดาษดื่น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องถือสาแม้แต่น้อย

“แม่นาง คราวก่อนข้าเพียงพูดไปอย่างนั้นเอง ข้าไม่รับนิยายเล่าเรื่อง”

เมื่อเห็นชุยชิงอีมองเขาโดยไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย ฉีม่อเซวียนจึงกล่าวให้ชัดเจนยิ่งขึ้น “แม่นาง การเขียนนิยายเล่าเรื่องใช่ว่าผู้ใดก็ทำได้ มีบัณฑิตตั้งเท่าไรที่ยังทำไม่ได้ ดังนั้นแม่นางเป็นสตรีคนหนึ่งก็อย่าได้มาร่วมความวุ่นวายนี้เลย”