ตอนที่ 31 เรื่องที่แม้แต่บัณฑิตก็ทำไม่ได้

คนโบราณช่างทำการค้าขายเก่งกาจจริง ๆ

ลูกค้าสองคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในร้านม่อเซียงก็จากไปแล้ว ฉีม่อเซวียนนั่งซึมอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าไม่มีความหมายอันใด สุดท้ายจึงเตรียมปิดร้านกลับบ้านเสียเลย

ทว่าเพิ่งลุกขึ้นก็เห็นลูกค้าที่ก่อนหน้านี้มาสอบถามหานิยายเล่าเรื่องของคุณชายชิงเฟิงกลับมาอีกครั้ง ในมือยังหิ้วหนังสือมาหลายเล่ม เขาจำได้ทันทีว่านั่นคือนิยายเล่าเรื่องเรื่องล่าสุดของคุณชายชิงเฟิง

ฉีม่อเซวียนอยากร้องไห้อีกแล้ว

ชุยชิงอียิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “เถ้าแก่ ร้านของท่านรับนิยายเล่าเรื่องหรือไม่?”

ฉีม่อเซวียนตอบอย่างหมดอาลัยตายอยากว่า “ไม่รับ รับไปก็ไร้ประโยชน์ จะมีผู้ใดเทียบคุณชายชิงเฟิงได้เล่า ข้าว่าร้านม่อเซียงของข้าคงใกล้จะต้องปิดกิจการแล้ว”