กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 113 ง้อกันทั้งบท แล้วมาต่อความหวานกัน
แรงขัดขืนของหร่านเหวยอีค่อย ๆ อ่อนลง
เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเขาที่อยู่ด้านหลัง กำลังตัวสั่น
เขากำลังกลัว
กลัวจนแม้แต่ลมหายใจก็ยังสั่นไหว
แรงสั่นสะท้านนั้นส่งผ่านมาถึงแผ่นหลังของเธออย่างชัดเจน พริบตาเดียวก็ทำลายกำแพงป้องกันในใจลง ความน้อยใจและโทสะที่ถูกเหยียบย่ำความพยายามทั้งหมดของเธอ เหลือเพียงความขมขื่น
ในที่สุดน้ำตาของหร่านเหวยอีก็พรั่งพรูออกมา
เย่โม่เฉินรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนไม่ดิ้นขัดขืนอีก ร่างที่เกร็งแข็งจึงค่อยกล้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขาประคองเธอให้หันกลับมาอย่างระมัดระวัง ท่วงท่าแผ่วเบาราวกับกลัวจะสัมผัสสมบัติล้ำค่าที่เปราะบางจนแตกสลาย