ตอนที่ 114 ในที่สุดเขาก็ดื่มยาถ้วยนี้เสียที

ตอนที่ 114 ในที่สุดเขาก็ดื่มยาถ้วยนี้เสียที

สายตาของเย่โม่เฉินหยุดอยู่ที่ชามยาบนโต๊ะซึ่งเย็นลงไปครึ่งหนึ่งแล้ว

เขาลุกขึ้น ไม่พูดสักคำ ยกชามขึ้นแล้วแหงนหน้ากรอกยาเข้าปาก รสขมจัดระเบิดขึ้นในปากทันที แต่เขากลับไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว

น้ำยาสีดำไหลเป็นทางจากมุมปากของเขา แต่เขาไม่รู้สึกตัวเลย เพียงวางชามเปล่าลงบนโต๊ะเสียงดัง แล้วจ้องเธอตาแป๋วเหมือนเด็กที่ส่งการบ้านเสร็จและกำลังรอคำชม

ดวงตาคู่นั้นยังแดงจากการร้องไห้เมื่อครู่ พอรวมกับท่าทีที่กระตือรือร้นอยากให้เธอชมนี้ จึงดูทั้งน่าสงสารและน่าขำ

หร่านเหวยอีเดินเข้าไป หยิบกระดาษทิชชูออกมา เขย่งปลายเท้าแล้วช่วยเช็ดคราบยาที่มุมปากให้เขาอย่างละเอียด

“ขมไหม?” เธอถามเสียงเบา