ตอนที่ 112 ใครจะไม่มีอารมณ์กันบ้างล่ะ

ตอนที่ 112 ใครจะไม่มีอารมณ์กันบ้างล่ะ

เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ ดวงตาคู่นั้นที่เคยเต็มไปด้วยน้ำผึ้งและแสงดาว ตอนนี้สะท้อนเพียงใบหน้าเย็นชาและน่ากลัวของตัวเขาเอง

“ที่รัก พูดความจริงมา!”

เสียงของเย่โม่เฉินต่ำและทุ้ม ทุกคำห่อหุ้มด้วยเกล็ดน้ำแข็ง กระแทกลงบนหัวใจของหร่านเหวยอีอย่างแรง

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเย่โม่เฉินมองเธอด้วยใบหน้าเย็นชาและแปลกหน้าถึงเพียงนี้

และยังเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองทะเลาะกัน

หร่านเหวยอีอ้าปาก แต่กลับไม่อยากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว......

สายตาของเย่โม่เฉินค่อย ๆ เลื่อนออกจากใบหน้าที่ซีดขาวไร้สีเลือดของเธอ ไปหยุดที่ชามยาซึ่งเย็นลงไปครึ่งหนึ่งบนโต๊ะข้าง ๆ