ตอนที่ 111 ผมโกรธแล้วนะ แบบที่ง้อยังไงก็ไม่หาย

ตอนที่ 111 ผมโกรธแล้วนะ แบบที่ง้อยังไงก็ไม่หาย

เขาก้าวขายาว ๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้าเธอ เหยียดแขนยาวออกไปรวบทั้งตัวเธอกับชามยาเข้ามาในอ้อมแขน กอดไว้แน่น

“ที่รัก ทำไมไม่หลับต่ออีกหน่อย?”

เขาก้มหน้า ปลายจมูกถูไถแก้มเย็น ๆ ของเธออย่างสนิทสนม ริมฝีปากบางกำลังจะเคลื่อนเข้าไปหาเพื่อขอจูบยามเช้า

แต่ก่อนที่ริมฝีปากจะสัมผัสกัน การเคลื่อนไหวของเขาก็ชะงักกึก

แขนที่กอดเธออยู่กระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าหล่อที่เดิมมีรอยยิ้มพลันเคร่งขรึมลง คิ้วขมวดแน่น ความคิดชวนให้ใจเต้นเมื่อครู่ถูกปัดหายไปจนหมดสิ้นในพริบตา

มีบางอย่างไม่ถูกต้อง

“ทำไมหน้าซีดขนาดนี้? ไม่สบายตรงไหน?”