เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 หมาป่าป่าบุกยามราตรี ซุปไส้แกะ
ยามดึก ลมหิมะหยุดพัด เสียงนกร้องและสัตว์คำรามในป่าภูเขาเงียบหายไป คืนหิมะเงียบสงัด ร่างผอมเพรียวหลายร่างพรวดลงมาจากภูเขาที่ตั้งตำหนักสุสาน พวกเขาลอบอ้อมตำหนักสุสานอย่างไร้สุ้มเสียง แล้วมุ่งตรงไปยังลานฝึกยุทธ์
จู่ ๆ เสียงหมาเห่าก็ดังขึ้น ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าความเงียบของราตรี
อูฉางอันได้ยินเสียงหมาป่าดำกับเสือดำ เขารีบสวมเสื้อผ้าออกจากห้อง พอเปิดประตู เสียงหมาเห่าก็มุ่งไปทางตะวันออกเฉียงใต้ หมาจากที่อื่นก็พากันวิ่งตามไป
“เกิดอะไรขึ้น?” เถาชุนสวมเสื้อผ้าลงจากเตียง นางใช้กระบอกจุดไฟจุดตะเกียงน้ำมัน
“คงมีสัตว์ป่าลงจากเขา” สีหน้าอูฉางอันเคร่งขรึม พอเห็นพี่ชายคนโตออกมา เขากำลังจะพูด ก็ได้ยินเสียงฆ้องรัวสามครั้งจากทิศตะวันออกเฉียงใต้
“สัตว์ป่าลงเขามาแล้ว” อูฉางซุ่นกลับไปหยิบธนูในห้องแล้วพูดว่า “หงอวี้ เจ้าไปนอนกับน้องสะใภ้ในห้องของเจ้าสามเถอะ ข้าจะออกไปกับเจ้าสามสักเที่ยว”
เจียงหงอวี้ใจคอไม่ดี นางกลัวสามีจะเป็นอะไรไป แต่ก็พูดห้ามไม่ออก จึงได้แต่สวมเสื้อผ้าสองชิ้นอย่างลวก ๆ แล้วเดินตามออกไป