เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 หึงหวง ส่งถึงบ้าน
เนื้อกินหมดแล้ว เต้าหู้กับยอดหัวไชเท้าก็ดูดน้ำมันที่ลอยอยู่ในน้ำแกงไปหมด เถาชุนจึงไปครัวตักวุ้นเส้นที่แช่จนนุ่มมาใส่หม้อต้ม
ตงเซียนกินอิ่มแล้ว นางเช็ดริมฝีปากที่บวมแดงเพราะเผ็ด แล้วรับชุนเจี้ยนที่กำลังเลียปากมาอุ้ม ยิ้มพลางหยอกว่า “หม้อไฟที่อาสาวเจ้าทำหอมมากใช่ไหม? เจ้าอยากกินด้วยล่ะสิ ถึงได้เลียปาก”
เถาชุนเหลือบมองมารดาของเถาชุน “พี่สะใภ้ พี่ยังไม่ได้บอกเลยว่าหม้อไฟของข้ากับของท่านแม่ ใครทำอร่อยกว่า
“กิน” เถาชุนเหลือบมองมารดาของเถาชุน
ตงเซียนตอบแบบไม่เข้าข้างฝ่ายไหน “อร่อยทั้งคู่”
เถาชุนกลอกตา
เถาชิงซงว่า “ของเจ้าอร่อยกว่า มื้อนี้ยังไม่ทันกินหมด ข้าก็คิดถึงมื้อหน้าแล้ว ตอนตุ๋นเนื้อวัว ถ้าใส่ไขมันวัวมากไปก็เลี่ยนจนคอฝืด แต่หม้อไฟนี่กลับยิ่งกินยิ่งหอม”
สุ่ยว่างพูดอย่างหัวไว “น้องเถาชุน วันนี้ทำเครื่องปรุงหม้อไฟให้ข้าสักไหได้ไหม พรุ่งนี้ข้าจะเอากลับไป ถึงตอนนั้นเชิญญาติมากินข้าวที่บ้าน จะได้ช่วยขายเครื่องปรุงหม้อไฟของเจ้าไปด้วย ของที่เจ้าทำถึงจะขายออกก็ต่อเมื่อมีคนซื้อ”
เถาชุนตอบตกลง “ได้ พอกลับไปแล้วช่วยข้าซื้อไขมันวัวให้มากหน่อย วุ้นเส้นหนึ่งจินแลกไขมันวัวสองจิน วุ้นเส้นให้ติดไว้ก่อน คราวหน้าข้ามาจะเอาวุ้นเส้นไปส่งให้”