เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 หม้อไฟไขมันวัว กิจการส่วนตัว
เฉินชิงอวิ๋นครุ่นคิดแล้วว่า “ก็ดี พวกเราพักที่นี่สักคืน พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับสุสานจักรพรรดิ ตามที่เจ้าว่า เย็นวันมะรืนพวกเราจะมา รอเดินทางไปพร้อมพวกเจ้า”
เถาชุนว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกท่านนั่งดื่มน้ำในห้องไปก่อน ข้าจะไปทำกับข้าว เดี๋ยวได้กินหม้อไฟ เขตสุสานฆ่าหมูกับแกะไปเมื่อวานแล้ว” พูดจบนางก็มองชายอีกคนแล้วถาม “ท่านนี้คือใคร เรียกอย่างไร?”
เฉินชิงอวิ๋นแนะนำ “นี่คือน้องเมียข้า เป็นน้องชายของเสวี่ยเหนียง มาด้วยกัน เรียกสุ่ยว่าง”
สุ่ยว่างพยักหน้าแล้วหันมายิ้มให้เถาชุน “ก่อนมาพี่สาวข้าเล่าให้ฟังว่าเจ้าเป็นคนมีความคิดอ่าน วันนี้ได้เห็นกับตา สมคำร่ำลือจริง ๆ”
เถาชุน…
พูดจาเป็นทางการขนาดนี้เลยหรือ? นางรู้สึกไม่ค่อยชินขึ้นมานิดหน่อย
เถาชุนหัวเราะสองครั้งแล้วว่า “ขอบคุณเจ้าค่ะ ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปทำกับข้าว พวกท่านนั่งกันตามสบาย อูฉางอันคงใกล้กลับมาแล้ว”
“ได้ เจ้าไปทำธุระเถอะ ไม่ต้องรับรองพวกเรา พวกเราไม่ใช่คนอื่นเสียหน่อย” เฉินชิงอวิ๋นบอกให้นางไม่ต้องเกรงใจ
เถาชุนออกไป บิดาของเถาชุนก็เดินตามเข้าไปในห้องเพื่อชวนแขกคุยและช่วยรับรอง