เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 สามีผู้น่ารัก เรื่องว่าด้วยหัวหน้าสุสาน
เถาชุนเหลือบมองเขา แล้วก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่
หางตาอูฉางอันพลอยมีรอยยิ้ม เขาแกล้งถลึงตาใส่นางแล้วพูดอย่างอวดดีว่า “ถ้าอยู่สุสานองค์หญิงของพวกเรา ข้าก็ทำเรื่องใหญ่ได้เหมือนกัน”
“ใช่ ๆ” เถาชุนผลักเขา “ใครใช้ให้เจ้าแอบฟังล่ะ รีบไสหัวไปเลย”
อูฉางอันฮึดฮัด เขากวาดตามองครัวอยู่รอบหนึ่งแล้วถามว่า “มีอะไรให้ข้าทำไหม? ข้าช่วยเจ้าเอง เรื่องใหญ่ข้าทำไม่ไหว แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ข้าจัดการได้สบาย”
“ยังไม่เลิกพูดเรื่องนี้อีกหรือ? รีบออกไปเลย ที่บ้านยังมีแขกอยู่” เถาชุนดันเขาออกประตู “มีธุระเมื่อไรข้าเรียกเจ้า ดีไหม?”
คราวนี้อูฉางอันจึงกลับไปผ่าฟืนต่อ
เถาชุนยิ้มพลางหมุนตัวเข้าครัว ได้ยินเขาถามคนอื่นอยู่ข้างนอกว่าดื่มน้ำไหม นางแอบนินทาในใจว่าแสร้งเก่งเสียจริง พอเห็นมันเปลวัวสองโถที่วางอยู่บนเตา กับก้อนไขมันหุ้มเครื่องในวัวก้อนใหญ่ นางก็ตักน้ำร้อนมาสองขัน แช่ไขมันหุ้มเครื่องในไว้ก่อน
ประจวบเหมาะกับที่มารดาของเถาชุนกลับมา นางกระทืบเท้าอยู่หน้าประตูพลางบอกว่า “ตอนข้าไปถึงพอดีชิงไป๋กับอารองของเจ้ากำลังจะออกไปลาดตระเวน ข้าบอกเรื่องนี้กับพวกเขาแล้ว ชิงไป๋รับปาก”