เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 คนใหม่แทนคนเก่า ได้รับค่าตอบแทน
“ในเมื่อเป็นของที่เตรียมไว้ให้อาเซิ่งแต่งภรรยา พวกท่านก็เก็บไว้เองเถอะ” อูฉางอันยิ้มฝืด ๆ พลางแอบถลึงตาใส่อาเซิ่ง แล้วกล่าวว่า “ถ้ารู้สึกเกรงใจจริง ๆ เพิ่มเสบียงให้หน่อย หรือเพิ่มเนื้อให้หน่อยก็ได้”
เถาชุนไม่พอใจ นางได้มาด้วยความสามารถของตนเอง เขาจะมาทำใจกว้างแทนนางไปทำไม?
ป้าอวี๋เห็นสีหน้าของเถาชุน นางหัวเราะสองครั้งแล้วกล่าวว่า “เรื่องแต่งภรรยาไม่สำคัญหรอก ไม่มีหนังจิ้งจอกก็ยังมีหนังกระต่ายกับหนังหมาป่า”
“อืม ให้พี่สะใภ้สามเถอะ” อาเซิ่งไม่มองอู๋เหล่าซาน เขาพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “ข้ารับปากไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ก็ควรให้พี่สะใภ้สาม พี่สะใภ้สามงดงาม... งาม... ดี ช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าควรตอบแทนด้วยของที่ดีที่สุดในบ้าน”
อูฉางอันโกรธจนแทบกัดฟันหัก
เถาชุนพอใจ นางพูดออกมาอย่างไม่คิดว่า “คราวหน้าข้าก็จะช่วยเจ้าอีก”
มารดาของเถาชุนตีนางเบา ๆ แล้วด่าว่า “พูดเหลวไหล คราวหน้าที่ไหนกัน?”
เถาชุนได้สติแล้วยิ้มว่า “ขอให้อายุยืนร้อยปี อย่าเปิดโอกาสให้ข้าต้องช่วยเจ้าอีกเลย”
อาเซิ่งตอบรับอย่างดีใจว่า “ได้!”