เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 เรื่องเข้ามาไม่ขาดสาย ญาติฝ่ายแม่มาเยือน
“น้องสาม เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ?” อูฉางซุ่นวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาพูดอย่างร้อนรนว่า “ข้าได้ยินพวกเขาบอกว่าเจ้าถูกหมีดำควักเนื้อไปก้อนหนึ่ง เกือบเอาชีวิตไม่รอด จริงหรือเท็จ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าป้าเหนียนค่อย ๆ จางหาย “เจ้ายังเจอหมีดำด้วยหรือ? ไม่มีใครตายใช่ไหม? ทุกคนกลับมากันหมดแล้วหรือ?”
“กลับมาหมดแล้ว ไม่มีใครตาย” เถาชุนตอบ “ตอนขึ้นภูเขาเป้าเยว่เจอหมีดำตัวหนึ่ง พวกเขาฆ่ามันได้ เขากับอาเซิ่งบาดเจ็บ ตอนกลับมายังถูกฝูงลิงป่าโจมตีอีก มีคนบาดเจ็บเพิ่มอีก 11 คน”
อูฉางอันห้ามพี่ชายไว้ “แผลใกล้จะหายแล้ว กลับไปแล้วค่อยให้ท่านดู”
“ไปหาหมอ ให้หมอดูสักหน่อย” อูฉางซุ่นว่า
“ใช่ ทุกคนไปให้หมอดูด้วย” ป้าเหนียนกล่าว
ที่ลานฝึกยุทธ์ หัวหน้าสุสานก็บอกให้คนบาดเจ็บไปพบหมอเช่นกัน “คนที่เหลือกลับไปก่อน เสบียงที่แลกด้วยเครื่องปั้นดินเผาจะจ่ายให้ในอีกสองวัน พร้อมกับข้าวที่เก็บเกี่ยวจากหาดริมแม่น้ำในปีนี้”
พูดจบ เขาก็กวักมือเรียกน้องชายคนรองกับลูกชายคนที่สอง ให้ตามกลับบ้านไปคุยกัน
คนที่ไม่ได้บาดเจ็บแบกเสบียงที่แลกมาแยกย้ายกันกลับไป ส่วนคนที่บาดเจ็บไม่อยากเดินไปไหน พวกเขานั่งอยู่ที่ลานฝึกยุทธ์ ให้หูชิงเฟิงไปตามหมอมา