กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 นอนในโอ่ง ค้างคืนบนเขา
อูฉางอันไปหาผู้เฒ่าหู “ท่านเคยเห็นลูกชายของช่างปั้นเฒ่าหรือไม่?”
“เคย ปีก่อนเห็นครั้งหนึ่ง” ผู้เฒ่าหูว่า “ถามเรื่องนี้ทำไม ไปตัดไม้ ปีนี้เราจะยกโอ่งน้ำใหญ่สองใบไปภูเขาเป้าเยว่”
อูฉางอันมองเถาชุนแวบหนึ่ง แล้วยกมือเคาะประตู “ช่างปั้นเฒ่า เอาไม้คานหาบมาให้ข้าสองอัน พวกเราจะยกโอ่งน้ำใหญ่ไป”
ในบ้านมีเพียงเสียงสุนัขเห่า ไม่มีความเคลื่อนไหวอื่น
“ตาแก่นี่ ยิ่งนับวันนิสัยยิ่งประหลาด ไม่เห็นหัวคนอยู่เรื่อย” ผู้เฒ่าหูไม่พอใจ “ช่างเถอะ เจ้าไปตัดไม้สองท่อน ไม่ต้องใช้ไม้คานของเขา”
เถาชุนเข้าไปใกล้แล้วว่า “ข้าสงสัยว่าลูกชายช่างปั้นตายแล้ว ท่านไม่สังเกตหรือว่าเขาดูไม่ปกติ?”