เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 เริ่มฉายแวว วิกฤตขาดแคลนอาหาร
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
“พี่สะใภ้ใหญ่ บ้านเรามีโคมบ้างหรือไม่?” เถาชุนถาม “คืนนี้จันทร์ไม่สว่าง พวกเขาไม่คิดจะถือโคมไปด้วยหรือ”
“มีโคม แต่ใช้ไม่ดีหรอก นอกจากจะเรียกแมลงแล้ว ยังส่องสว่างได้แค่พื้นแคบ ๆ เท่าที่วางก้นเท่านั้น ถือโคมไปก็เอาแต่ก้มมองเท้า” เจียงหงอวี้บอก “ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาเดินเขาจนชินแล้ว ขอแค่มองเห็นทางราง ๆ ก็ไม่เดินสะดุดล้ม”
เถาชุนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็จริง หากโคมสว่างกว่าจันทร์ ดวงตาคนเราปรับชินกับแสงโคมแล้ว พอมองไปทางอื่นก็จะเห็นมืดสนิท