เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 หลอกคนยามดึก นี่ไม่ใช่ความรัก
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ลงจากเขาแล้ว เจียงหงอวี้ยกกระสอบสองใบขึ้นคานหาบ เถาชุนรับกระสอบที่อาสะใภ้อูแบกมาเหวี่ยงขึ้นบ่า นางหยุดยืนนิ่ง สูดลมหายใจเข้า แล้วก้าวยาว ๆ ตามคนที่เดินนำ
ทางลงเขาอยู่ใกล้แอ่งเขา ห่างจากตระกูลอู๋อย่างน้อยห้าลี้ เสวี่ยเหนียงชวนเถาชุนกับพวกนางไปดื่มน้ำและพักที่บ้าน
เจียงหงอวี้รับคำ นางทำงานหนักจนชินแล้ว ทางลงเขานี้แม้จะเหนื่อยแต่ยังเหลือแรงอยู่บ้าง ส่วนเถาชุนต่างออกไป เหนื่อยจนแทบยกขาไม่ขึ้น ฝีเท้าหนักอึ้งลากไปมา หอบหายใจเหมือนวัวแก่ นางกลัวว่าถ้าไม่พักเสียก่อน น้องสามคงต้องไปหาภรรยาใหม่
“วางของไว้ตรงปากทางเถอะ จะได้ไม่ต้องยกเข้าออกให้เปลืองแรง” เจียงหงอวี้วางคานหาบลงแล้วเดินไปช่วยเถาชุน ปลดกระสอบที่นางแบกออกมา
เถาชุนก้มตัวหอบหนัก ๆ ม้วนแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อ เหนื่อยแทบตายแล้ว
“กลางคืนนอนบนเตียงแล้ว ให้สามีเจ้าช่วยนวดขาให้สิ นอนสักคืนพรุ่งนี้ก็สบายขึ้น” อาสะใภ้อูบอก
เถาชุนรับคำคลุมเครือ ไม่แก้ตัว อย่างไรต่างคนต่างกลับบ้าน ใครก็ห้ามใครไม่ได้ นางรับปากไปก่อน ส่วนจะทำหรือไม่ก็อีกเรื่อง ไม่จำเป็นต้องเสียอารมณ์กับเรื่องแค่นี้
เซียงซิ่งพักอยู่ครู่หนึ่งแล้วก้มลงแบกกระสอบขึ้นหลัง “บ้านข้าอยู่ไกล ข้ากลับก่อนนะ”