เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถานชุนขมวดคิ้ว มองไปยังเจี่ยเจิ้งแล้วเอ่ยถามว่า
"ท่านพ่ออย่าเพิ่งมีโทสะเจ้าค่ะ มีพี่สามอยู่ ฟ้าไม่ถล่มลงมาหรอกเจ้าค่ะ หรือว่าพี่รองเป่าไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินข้างนอกเข้าแล้วหรือเจ้าคะ?"
นอกจากเรื่องนี้แล้ว ถานชุนก็นึกไม่ออกว่ามีเรื่องอันใด ที่จะทำให้บิดาของตนกล่าวถ้อยคำเด็ดขาดตัดรอนถึงเพียงนี้ได้!
เพราะดูจากโทสะของเขาแล้ว ดูเหมือนยังแฝงความกลัดกลุ้ม ความกังวลใจ และความท้อแท้สิ้นหวังอยู่หลายส่วน ย่อมต้องมีสาเหตุบางประการเป็นแน่!
เมื่อเจี่ยเจิ้งได้ยินชื่อของเจี่ยจิ่ง ในใจก็สงบลงไปบ้าง เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ฝืนสะกดความเคียดแค้นในอก สีหน้าขมขื่นกล่าวว่า
"เมื่อครู่ชิวจื่อฮุยสื่อแห่งกองบัญชาการทหารม้าห้าเขตเมืองมาที่นี่ บอกว่าเป่าอวี้ไปก่นด่าจงซุ่นอ๋องที่หอฟานโหลว ทั้งยังมีเรื่องวิวาทกับซื่อจื่อแห่งจวนจงซุ่นอ๋องและบุตรชายของซื่อหลางกรมกลาโหม"
"ลงไม้ลงมือตะลุมบอนกันจนอื้อฉาวไปทั่วเมือง หากมิใช่เพราะเขาไปช่วยจัดการ ก็ไม่รู้ว่าจะจบลงอย่างไร..."