เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่สุดเจี่ยเจิ้งก็ได้กวัดแกว่งท่อนไม้ใหญ่สมใจปรารถนา!
และยามนี้เจี่ยเป่าอวี้ที่บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำบวมแดงหลายแห่ง ตาข้างหนึ่งเขียวคล้ำดุจตาหมีแพนด้า สภาพยับเยินไปทั้งตัว ได้ถูกเจี่ยเจิ้งสั่งให้คนลากตัวไปพาดไว้บนม้านั่งยาวในห้องหนังสือ แล้วเงื้อท่อนไม้ขึ้นสูงหวดกระหน่ำตี
แรกเริ่มเป่าอวี้ยังส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาไม่ขาดสาย จวบจนสุดท้ายสุ้มเสียงก็แผ่วเบาลงเรื่อยๆ จนแทบไม่ได้ยิน
บ่าวไพร่เห็นเข้าก็มีสีหน้าตื่นตระหนก เดิมทียังไม่กล้าเข้าขัดขวาง แต่ยามนี้ไม่สนใจว่าจะทำให้เจี่ยเจิ้งบันดาลโทสะแล้ว ต่างพากันกรูเข้าไปรั้งเจี่ยเจิ้งที่กำลังเดือดดาลไว้พลางร้องตะโกนว่า
"นายท่านขอรับ อย่าตีอีกเลยขอรับ ขืนตีต่อไป นายน้อยจะไม่รอดแล้วขอรับ!"
เจี่ยเจิ้งในเวลานี้หวดกระหน่ำไปติดต่อกันถึงหกเจ็ดสิบไม้ ก็เหนื่อยแทบไม่ไหว หอบหายใจแฮ่กๆ ปากยังคงด่าทอไม่หยุดว่า