กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 ชาวนากับงูสองตัวที่รู้ความ
เขายกสายตาขึ้น ในแววตานั้นมีความเด็ดเดี่ยวและการสวามิภักดิ์แบบทุ่มสุดตัว
“หากปราศจากคุณ พวกเราก็ไม่เหลืออะไรเลย ต่อให้ต้องเป็นแค่งูที่ไร้เขี้ยว พวกเราก็อยากจะขดตัวอยู่ในสวนของคุณ”
หากคำขอโทษของลู่หยุนเซินเปรียบเสมือนค้อนหนักที่กระแทกจนคนฟังรู้สึกอึดอัดในอก การกระทำและการเปิดใจของลู่เฟิงเฉี่ยนในครั้งนี้ ก็เปรียบเสมือนมีดอ่อนที่กรีดลงไปในจุดที่นุ่มนวลและเปราะบางที่สุดในใจคนอย่างแม่นยำ
จู้จินเซียวมองดูภาพตรงหน้า
หนุ่มหล่อชั้นยอดสองคน
คนหนึ่งเหมือนโกลเดนรีทรีฟเวอร์ตัวใหญ่ที่ทำความผิด คุกเข่าอยู่บนพื้นมองคุณด้วยสายตาละห้อย ใบหน้าเขียนไว้ชัดเจนว่า “อย่าทิ้งผมเลยนะ”