กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 ฉันคือนาย ส่วนแกเป็นแค่พ่อบ้าน
หกโมงครึ่งยามเช้า แสงอาทิตย์ในโลกหลังล่มสลายยังไม่ทันได้ส่องผ่านก้อนเมฆหนาทึบ ทว่าในห้องอาหารมิติ อากาศกลับร้อนระอุราวกับถูกราดด้วยน้ำมันเบนซิน เพียงแค่ไม้ขีดไฟก้านเดียวก็พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ
จู้จินเซียวที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน มือถือช้อนกระเบื้องสีขาวกวนโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูในชามอย่างใจเย็น
โจ๊กนี้เป็นของพิเศษที่หลิงอีจัดเตรียมไว้ ข้าวที่ใช้คือข้าวบรรณาการที่แช่ในน้ำพุวิญญาณมาตลอดทั้งคืน นุ่มหนึบหอมหวาน ไข่เยี่ยวม้าเป็นแบบยางมะตูม เนื้อหมูสับนุ่มละมุนราวกับกำลังเต้นระบำอยู่บนปลายลิ้น
ทว่ามื้อเช้านี้กลับกินกันอย่างไม่สงบสุข