กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 คุณหนูจู้ พวกเรามีมลทิน
รัศมีแสงสีชมพูฟุ้งกระจายออกมาจากร่องประตู ราวกับอุ้งเท้าแมวที่แสนเกียจคร้าน กำลังสะกิดเบา ๆ ลงบนยอดใจของชายหนุ่มสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู
จู้จินเซียวเล่นกับลูกแก้วสีแดงเข้มที่ยังคงมีความร้อนระอุอยู่ในมือ เธอพิงกรอบประตู สายตาเหมือนไฟส่องค้นหา กวาดไล่ตั้งแต่ทรงผมเปิดข้างที่ลงเจลแต่งผมมาอย่างหนักของลู่หยุนเซิน ไปจนถึงปกเสื้อคลุมอาบน้ำของทั้งคู่ที่แหวกกว้างจนเกือบจะถึงสะดือ
ในอากาศอบอวลไปด้วยความรู้สึกคุกรุ่นที่ละเอียดอ่อน
ลู่หยุนเซินรู้สึกเหมือนลำคอถูกยัดด้วยก้อนสำลีแห้งๆ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก