บทที่ 241

บทที่ 241

กล่าวถึงฝั่งเย่เสี่ยวเสี่ยว เมื่อตอนที่นางถูกต้นกำเนิดแห่งโลกส่งตัวข้ามมา นางก็หมดสติไปเสียแล้ว ทว่าพอตื่นขึ้นมา นางก็มองไม่เห็นสิ่งใดอีกเลย เบื้องหน้าของนางมีแต่ความมืดมิด เดิมทีดวงตาของเย่เสี่ยวเสี่ยวเคยเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาดมีชีวิตชีวา บัดนี้กลับว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึก

ถึงแม้เย่เสี่ยวเสี่ยวจะมองไม่เห็นแล้ว แต่ก็ยังสามารถใช้สัมผัสเทวะได้ นางตรวจสอบร่างกายของตนเอง พบว่าเขตพลังของตนยังอยู่ ร่างกายก็ยังคงเป็นร่างของขั้นทารกวิญญาณ เพียงแต่ไม่สามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ อาการบาดเจ็บภายในก่อนหน้านี้ล้วนรักษาหายดีเกือบหมดแล้ว