บทที่ 242

บทที่ 242

ด้วยเหตุนี้เย่เสี่ยวเสี่ยวจึงพาเด็กทั้งสองคนใช้ชีวิตอยู่ที่สถานที่แห่งนี้เป็นเวลายาวนานถึงสิบสามปี ตลอดสิบสามปีนี้ ยกเว้นเพียงช่วงที่เพิ่งมาถึงโลกมนุษย์ใหม่ ๆ ตอนที่เย่จิ่นและเย่หลี่ตัวยังเล็ก ซึ่งเป็นตอนที่นางเคยออกนอกหุบเขาแห่งนี้ นอกนั้นแล้วเย่เสี่ยวเสี่ยวล้วนเก็บตัวอยู่แต่ภายในนี้ไม่ได้ออกไปไหนเลย

หุบเขาที่เย่เสี่ยวเสี่ยวอยู่นี้ กล่าวได้ว่าขอเพียงไม่ใช่การทำลายภูเขาจนราบคาบทั้งลูก หุบเขาของนางย่อมปลอดภัยอย่างแน่นอน เนื่องจากเย่เสี่ยวเสี่ยวได้จัดวางค่ายกลพื้นฐานระดับโลกบำเพ็ญเซียนเอาไว้บางส่วน ณ ที่แห่งนี้ อีกทั้งนางยังคอยอบรมสั่งสอนค่ายกลเหล่านี้ให้แก่เย่จิ่นและเย่หลี่ด้วย มิฉะนั้นหากเด็กทั้งสองออกไปข้างนอกลำพัง คงไม่มีทางเดินทางกลับมาได้อย่างแน่นอน