บทที่ 168

บทที่ 168

เฮ่อเหลียนสวนนั่งลงแล้ว คนพวกนั้นก็พากันมองหน้าเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่พวกเขาก็แค่มองอยู่ครู่เดียว ชั่วพริบตาก็ไม่ได้สนใจเฮ่อเหลียนสวนอีก เฮ่อเหลียนสวนเองก็ไม่ได้ใส่ใจสายตาของคนอื่นเช่นกัน

หลังจากที่เย่เสี่ยวเสี่ยวและเซวียอันรอจนกระทั่งมีนางกำนัลจัดเตรียมน้ำชาให้เฮ่อเหลียนสวนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็แบ่งเมล็ดแตงโมของเฮ่อเหลียนสวนและเสี่ยวจู๋จื่อมา จากนั้นก็วิ่งไปหลบมุมอยู่ตรงซอกหนึ่ง เฮ่อเหลียนสวนไม่ได้เอ่ยปากว่าอะไรกับการกระทำของพวกนาง ราวกับว่ายอมรับพฤติกรรมนั้นไปโดยปริยาย