บทที่ 167

บทที่ 167

เฮ่อเหลียนสวนและคนอื่นๆ หาได้รู้ไม่ว่าหลังจากการจากไป ในห้องทรงพระอักษรจะยังมีบทสนทนาเช่นนี้อยู่ และย่อมไม่รู้เช่นกันว่าคนที่ตนเฝ้าตามหามาโดยตลอดกลับอยู่ใกล้ชิดกับตนถึงเพียงนี้ หากเขาล่วงรู้เข้า เกรงว่าคงต้องแสดงสีหน้าไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งออกมาเป็นแน่

บรรดาผู้คนที่คอยสอดส่องหาข่าวคราวอยู่ภายนอก เมื่อล่วงรู้ในสิ่งที่ตนอยากรู้แล้ว ต่างก็รีบเดินทางกลับไปหาผู้เป็นนายของตนทันที เพื่อนำเรื่องราวเหล่านี้ไปรายงานให้พวกนางรับทราบ

ในช่วงเวลาต่อมา เฮ่อเหลียนสวนก็กลับไปใช้ชีวิตในรูปแบบเดิม ราวกับว่าไม่มีเรื่องราวใดเกิดขึ้นทั้งสิ้น แต่ภายใต้ความสงบเรียบร้อยนี้ แท้จริงแล้วกลับเต็มไปด้วยคลื่นใต้น้ำระลอกใหญ่ เพียงแต่เรื่องเหล่านี้ไม่ได้มุ่งเป้ามาที่ตัวของเฮ่อเหลียนสวนเท่านั้น