บทที่ 169

บทที่ 169

การกระทำของเฮ่อเหลียนสวนและเสี่ยวจู๋จื่อย่อมต้องมีผู้คนมองเห็นเป็นธรรมดา และพวกเขาก็ไม่ได้คิดที่จะหลบซ่อนแต่แรกอยู่แล้ว ผู้ที่สังเกตเห็นเป็นคนแรกไม่ใช่ใครอื่นไกล ทว่าคืออดีตอัครเสนาบดีหลี่เฮ่อ

เดิมทีที่เขาคอยจับตาดูเฮ่อเหลียนสวน เป็นเพราะเขารู้สึกฉงนสนเท่ห์ว่าเด็กคนนี้จะมีท่าทีเช่นไรเมื่อมาอยู่ที่นี่ ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นฉากที่น่าสนใจถึงเพียงนี้ ทว่าเมื่อเขาเห็นท่าทีของเฮ่อเหลียนสวนแล้ว ก็ล่วงรู้ได้ทันทีว่าครานี้อีกฝ่ายไม่ได้คิดที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยอย่างแน่นอน

ก่อนหน้านี้บทสนทนาภายในห้องทรงพระอักษรของเฮ่อเหลียนสวน เขาก็รับรู้ทั้งหมดแล้ว แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้ฮ่องเต้เป็นผู้บอกกล่าวแก่เขา ตอนที่เขาได้ยินแผนการเหล่านี้ครั้งแรก นึกว่าทั้งหมดเป็นความคิดของฮ่องเต้เสียอีก แต่สุดท้ายฮ่องเต้กลับบอกแก่เขาว่า ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความคิดของเฮ่อเหลียนสวน ทำเอาเขาฉุกคิดขึ้นมาทันทีว่าเฮ่อเหลียนสวนผู้นี้ช่างร้ายกาจกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มากมายนัก