บทที่ 105

บทที่ 105

เวลาล่วงเลยผ่านไปครึ่งปีแล้ว ม่อจวินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าปราณมารภายในถ้ำกำลังค่อย ๆ ลดลง

วันนี้เขายังคงไปตรวจดูสถานการณ์ในถ้ำตามปกติ อันที่จริงคือตั้งใจไปดูหยานเซียวที่อยู่ข้างในเสียมากกว่า

ฝ่ายเย่เสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ข้างนอกเพียงลำพังเริ่มนึกถึงก้อนกลมขึ้นมา แม้ว่านางจะสัมผัสได้ว่าตอนนี้ก้อนกลมไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายก็ตาม

ทว่าทุกครั้งที่นางพยายามส่งจิตไปสัมผัสว่าก้อนกลมอยู่ที่ไหน กลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีบางสิ่งกำลังขัดขวางการสำรวจของนาง

ดังนั้นทุกครั้งที่นางต้องการตามหาก้อนกลม จึงต้องล้มเลิกความคิดนั้นไปอย่างรวดเร็ว ในเมื่อนางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก้อนกลมอยู่ที่ใด หรือแม้แต่พิกัดคร่าว ๆ ก็ไม่มี แล้วจะไปหาได้อย่างไรเล่า