บทที่ 103

บทที่ 103

"ผู้เยาว์สำนักอู๋ซ่างเย่เสี่ยวเสี่ยว คารวะท่านผู้อาวุโส" กล่าวจบก็น้อมกายทำความเคารพครั้งหนึ่ง

"หลีเฉิน" หลีเฉินไม่ได้เรียกเขาว่าผู้อาวุโสเช่นเดียวกับเย่เสี่ยวเสี่ยว เขาเพียงเอ่ยชื่อของตนเองอย่างเรียบง่าย แล้วก็ไม่ได้เอ่ยอันใดอีก

เย่เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกแปลกประหลาดเป็นอย่างยิ่ง เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่นางอยู่ด้านนอก นางไม่พบร่องรอยของผู้บำเพ็ญเซียนเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งหลีเฉินที่มีสัมผัสเทวะแข็งแกร่งกว่านางก็ยังไม่พบ หากหลีเฉินพบเข้าย่อมต้องบอกนางอย่างแน่นอน

คาดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะพบผู้บำเพ็ญเซียนเข้าโดยบังเอิญ อีกทั้งระดับพลังยังสูงส่งมิใช่เล่น แม้แต่หลีเฉินก็ยังมองระดับพลังของเขาไม่ออก