บทที่ 38

บทที่ 38

ขณะที่ม่อหยุนพุ่งตัวไปตรงหน้าหมาป่าจันทร์เงิน ยามที่นางเงื้อกระบี่ในมือขึ้นยังไม่ทันได้แทงลงไป หมาป่าจันทร์เงินก็ระเบิดตัวเองขึ้นมาเสียก่อน

ศิษย์พี่หญิงม่อที่ยืนอยู่เบื้องหน้ามันต้องจบชีวิตลงภายใต้แรงระเบิดของหมาป่าจันทร์เงินในทันที

คนอื่นๆ เนื่องจากถอยร่นออกไปได้อย่างรวดเร็วในตอนท้าย ดังนั้นอาการบาดเจ็บจึงไม่หนักหนาอะไร พักฟื้นสักคืนก็หายดีแล้ว

ฝ่ายเย่เสี่ยวเสี่ยวและคนอื่นๆ เนื่องจากอยู่ในค่ายกลป้องกัน จึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

เย่ชิงเสวี่ยเก็บค่ายกลกลับไป เหลยซวนไม่ได้แสดงความห่วงใยเซียวจิ่งอี้ก่อน แต่กลับปลอบโยนเย่ชิงเสวี่ยก่อน ปลอบนางว่าอย่าเสียใจจนเกินไปนัก เย่ชิงเสวี่ยแสร้งทำเป็นสีหน้าเศร้าสร้อยแล้วกล่าว "ท่านวางใจเถอะ ข้าไม่เป็นไร ดูท่าคงนี่คือชะตากรรมของศิษย์พี่หญิงกระมัง"