บทที่ 31

บทที่ 31

เย่เสี่ยวเสี่ยวอุ้มก้อนกลมที่กอดขาของนางไว้ออกจากถ้ำ ทั้งยังขุดต้นไผ่จากป่าไผ่มาหลายกอ ขุดไผ่หลากหลายสายพันธุ์ในป่าไผ่ติดมือมาเล็กน้อย

เวลานี้เหลือเวลาอีกไม่นานก็จะออกจากแดนลับแล้ว ขอเพียงครบกำหนดสามสิบวัน ผู้บำเพ็ญที่เข้ามาในที่แห่งนี้ หากผู้ใดยังไม่ตายล้วนจะถูกส่งตัวออกไปทั้งสิ้น

เพื่อให้ก้อนกลมมีของกินในภายภาคหน้า เย่เสี่ยวเสี่ยวจึงฉวยโอกาสที่ยังมีเวลาเล็กน้อยเริ่มขุดต้นไผ่ไปทั่วทุกหนแห่ง

ในตอนที่นางเพิ่งขุดต้นไผ่เสร็จต้นหนึ่ง และยังไม่ทันเก็บเข้าไปในมิติ เบื้องหน้าของนางก็พลันพร่าเลือน นางปรากฏตัวขึ้นยังลานโล่งที่เคยยืนอยู่ตอนมาถึงครั้งแรก

นางกวาดตามองรอบกายและพบว่ามีผู้คนปรากฏตัวขึ้นมากมายแล้ว ทั้งยังมีลำแสงสีขาววาบขึ้นมาเป็นระยะ ทุกครั้งที่ลำแสงสีขาวนั้นปรากฏขึ้น จะต้องมีผู้คนปรากฏตัวตามมา