บทที่ 30

บทที่ 30

เย่เสี่ยวเสี่ยวร่ายคาถาชำระฝุ่นใส่ก้อนกลม จากนั้นก็วางมันไว้บนศีรษะของตนเอง ปล่อยให้ก้อนกลมหมอบอยู่บนหัวของนางอย่างนั้น

นางถึงเริ่มสำรวจถ้ำแห่งนี้ ถ้ำนี้มีขนาดไม่ใหญ่โตนัก บริเวณด้านหนึ่งมีรังหญ้าที่ก้อนกลมเคยใช้เป็นที่นอนวางอยู่ ส่วนอีกด้านหนึ่งวางสิ่งของไว้อย่างมากมาย ระเกะระกะปะปนกันไปหมด กองรวมกันจนพูนเป็นกองใหญ่

เย่เสี่ยวเสี่ยวไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงค่อยๆ จัดระเบียบทีละนิด นางไม่สามารถแบกของพวกนี้ทั้งหมดกลับไปได้ ท้ายที่สุดแล้วข้างในยิ่งมีพวกใบไม้แห้งและขยะอื่นๆ ปะปนอยู่ด้วย

การจัดระเบียบครั้งนี้กลับทำให้นางคัดแยกของดีออกมาได้ไม่น้อย ส่วนใหญ่ยังคงเป็นวัสดุหลอมอาวุธ สมุนไพรวิญญาณและยาโอสถไม่มีหลงเหลืออยู่เลย ทว่าเข้าใจได้ว่าสัตว์อสูรย่อมกินสมุนไพรวิญญาณและยาโอสถเข้าไปโดยตรง พวกมันไม่มีทางรักษาพลังโอสถและปราณวิญญาณเอาไว้ได้หรอก