บทที่ 171

บทที่ 171

พริบตาเดียวเวลาผ่านไปเจ็ดปี

เซียวเยี่ยนในวัยเด็กเมื่อครั้งอดีต บัดนี้เติบโตขึ้นทีละน้อยแล้ว ในวัยเพียงแปดขวบเขากลับมีพลังฝีมือถึงขั้นทารกวิญญาณช่วงปลาย นี่เป็นเพียงผลลัพธ์จากการที่เขายังไม่ได้ฝึกฝนอย่างจริงจังเท่านั้น

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มู่ชิงหลิงเป็นผู้คอยนำพาเซียวเยี่ยนขัดเกลาพื้นฐานมาโดยตลอด ส่วนวิธีการฝึกฝนที่เฉพาะเจาะจงนั้น จะรอจนกว่าเดินทางมาถึงเขาวั่งหยุนแล้วให้ซูเฉินเป็นผู้ตัดสินใจด้วยตนเอง

หากเริ่มฝึกฝนตั้งแต่ช่วงอายุสองหรือสามขวบ ป่านนี้เซียวเยี่ยนคงทะลวงเข้าสู่ขั้นจำแลงเทพไปแล้วกระมัง

เรือนตระกูลเซียว

เด็กน้อยคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ทั่วทั้งร่างรายล้อมไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนระอุ ร่างกายของเขาราวกับเป็นเทพแห่งไฟก็ไม่ปาน

ชั่วครู่ต่อมา เขาก็ลืมตาขึ้น เปลวเพลิงรอบกายค่อยๆ เลือนหายไป