บทที่ 172

บทที่ 172

มู่ชิงหลิงและเซียวเยี่ยนเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนวั่งหยุน ไม่นานก็มาถึงบริเวณส่วนลึกที่สุด

"นายน้อย คนมาถึงแล้ว"

ผู้คุ้มกันแห่งเรือนวั่งหยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนอบน้อมอยู่ด้านนอกลานเรือน ขณะที่เซียวเยี่ยนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แม้เขาจะเป็นอัจฉริยะเหนือฟ้า แต่ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเด็กน้อยอายุแปดขวบเท่านั้น

เมื่อจะได้พบกับเจ้าแห่งแดนตะวันออกในตำนาน ในใจจึงย่อมมีความตื่นเต้นอยู่บ้างเป็นธรรมดา

"เข้ามาเถอะ"

น้ำเสียงที่เอ่ยขึ้นนั้นเป็นเสียงนุ่มนวลอ่อนโยนของสตรี

มู่ชิงหลิงและเซียวเยี่ยนเดินเข้าไปในลานเรือน ภาพเบื้องหน้าไม่ได้ดูหรูหราฟู่ฟ่า กลับดูเรียบง่ายธรรมดา ตรงใจกลางลานเรือนมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่