บทที่ 124

บทที่ 124

จ้าวฉีสะบัดมือวูบเดียว กระบี่เล่มยาวที่แกะสลักจากผลึกน้ำแข็งก็พุ่งเข้าโจมตีบุรุษชุดฟ้าในพริบตา

บุรุษชุดฟ้าเหลือบมองแวบหนึ่ง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มดูแคลน

"การโจมตีระดับนี้ยังคิดจะทำร้ายข้าอีกงั้นหรือ"

เขาตวัดมือปัดป่าย กระบี่น้ำแข็งเล่มนั้นก็แตกสลายทันที กลายเป็นละอองเกล็ดน้ำแข็งกระจายหายไป

ทว่าจู่ ๆ สีหน้าของบุรุษชุดฟ้าก็เปลี่ยนไป เขาหันขวับไปมองที่แขนของตนเอง ซึ่งตอนนี้มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะติดอยู่ไม่น้อยแล้ว

ในเวลานี้ เกล็ดน้ำแข็งเหล่านั้นราวกับมีชีวิตขึ้นมา ยิ่งนานยิ่งมีจำนวนมากขึ้น เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ลุกลามปกคลุมไปทั่วทั้งแขนของเขา

ไอความเย็นยะเยือกเสียดกระดูกทะลักเข้าสู่ร่าง เริ่มเคลื่อนไหวไปตามเส้นชีพจรทั่วร่าง

นี่มันอะไรกัน!