บทที่ 123

บทที่ 123

ซูเฉินเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า "ข้าไม่ต้องการ"

ต่อให้พลังฝีมือของจ้าวฉีจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ขอแค่เขาแปรพักตร์ทรยศต่อตระกูลซู ซูเฉินก็ย่อมสามารถชิงทุกสิ่งทุกอย่างบนตัวอีกฝ่ายกลับคืนมาได้ตามธรรมชาติ

จ้าวฉีไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความนอบน้อมขณะกล่าวว่า

"ข้ารู้ แต่ว่านี่คือเครื่องพิสูจน์ความจงรักภักดีของข้าที่มีต่อตระกูลซู"

ซูเฉินมอบสิ่งล้ำค่าชิ้นใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ให้แก่เขา จ้าวฉีจึงไม่อาจไม่แสดงท่าทีใดๆ ออกมาเลยเช่นกัน

ตลอดร้อยปีบนเขาเฟิงหาน เขานึกถึงเรื่องราวมากมาย ซึ่งรวมถึงเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในตระกูลซูด้วย

เขานึกถึงยามที่ตนเองก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นทีไร จ้าวหว่านหว่านก็มักจะไปขอความช่วยเหลือจากซูหยวนป้า จากนั้นซูหยวนป้าก็จะพาคนตระกูลซูมาคอยตามเช็ดก้นให้เขาอยู่ร่ำไป