กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คู่แค้นงั้นเหรอ?”
“ใช่ ๆ ๆ!” มี่จิ่นพยักหน้าหงึกหงักเหมือนไก่จิกข้าว “นั่นแหละคู่แค้น! คุณไม่รู้หรอกว่าเขาเลวร้ายแค่ไหน สามวันดีสี่วันไข้ก็มารังแกฉัน หาเรื่องฉัน แล้วก็มาสู้กับฉัน!”
“แล้วทำไมคุณถึงยังช่วยเขาเก็บเถ้ากระดูกอีกล่ะ?” สือเจ๋อถามอย่างหงุดหงิด
มี่จิ่น: “ก็เพราะฉันเป็นคนจิตใจดีไงล่ะ!”
“แล้วทำไมต้องเอาเถ้ากระดูกไปเทใส่ดอกไม้นั่นด้วย?” สือเจ๋อถามต่อ
“ดอกไม้มันโตไม่ดี เขาก็เลยให้ฉันลองเอาไอ้นี่ไปทำปุ๋ยให้มันดู” มี่จิ่นชี้ไปที่มรรคาสวรรค์
“ของพวกนี้เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ สู้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ทำเป็นปุ๋ยให้ดอกไม้ดีกว่า คุณดูสิ ดอกไม้มันโตดีจะตายไป!”
สือเจ๋อ: ???
มันไม่เหมือนกับที่มรรคาสวรรค์บอกไว้เลย