กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไปยังดินแดนเร้นกายเพื่อจัดการเหตุการณ์ลี้ลับเนี่ยนะ เป็นแค่กิจกรรมเล็ก ๆ งั้นเหรอ
ผีในดินแดนเร้นกายพวกนั้นไม่เหมือนกับผีข้างนอกหรอกนะ
ผีที่อยู่ในนั้นดุร้ายมาก มีผีร้ายอยู่เยอะแยะ พวกมันฆ่าคนได้จริง ๆ!
ฉู่หรานเองก็นึกถึงจุดนี้ได้เช่นกัน
เขาพูดว่า “งานของพวกคนในดินแดนเร้นกายไม่ใช่การจัดการปัญหาลี้ลับหรอกเหรอ เรื่องที่พวกเขาจัดการไม่ได้จะมีใครจัดการได้อีก”
“ฉันไง” มี่จิ่นชี้ไปที่ตัวเอง
ฉู่หาวแทบจะร้องไห้ออกมา “เถ้าแก่ครับ ท่านอย่าล้อเล่นเลย นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะครับ! รายการวาไรตี้ว่ามีค่า อาหารเลิศรสมีค่ายิ่งกว่า แต่หากเพื่อชีวิตแล้ว ทั้งสองอย่างก็ยอมทิ้งได้!”
ช่างเป็นมนุษย์ที่โง่เขลาจริง ๆ