กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวี่ฉู่เห็นท่านลุงเหอเดินออกมา สีหน้าขยับเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นยืน “ท่านลุงเหอ ท่านออกมาแล้วหรือขอรับ”
ท่านลุงเหอพยักหน้าพลางถอนหายใจ “เขาคงไม่ไหวแล้วกระมัง” คนที่สูญเสียจิตสำนึกในการมีชีวิตอยู่ ย่อมทนต่อไปไม่ไหว
สวี่ฉู่พยักหน้า มิได้ใส่ใจเป็นตายของเขาเลย
“จริงสิ บาดแผลของสวี่อิ๋นไม่เป็นไรหนัก เจ้าไม่ต้องกังวล” ท่านลุงเหอมองสวี่ฉู่แล้วเอ่ยขึ้น
สวี่ฉู่พยักหน้า เขารู้ดีว่าอิงซิงเป็นผู้ลงมือ “รบกวนท่านลุงเหอแล้วขอรับ”
ท่านลุงเหอส่ายหน้าพลางยิ้ม “พูดไปแล้ว เรื่องของสวี่อิ๋นกับแม่นางเนี่ยนเซี่ย เจ้าก็คงรู้อยู่ เพียงไม่รู้ว่าเจ้าคิดจะทำอย่างไร”