ตอนที่ 273 จิ่งจื่อหลี่กลับเมืองหลวง

หวังอวี้หนิงมองพระชายาหมิงอ๋องที่เดินเข้ามา เวลานี้แม้บนใบหน้าของนางจะแต่งแต้มเครื่องสำอางไว้ แต่ความเหนื่อยล้าในดวงตากลับไม่อาจปกปิดได้เลย

“หม่อมฉันคารวะพระนางฮองเฮา ขอพระนางทรงพระเกษมสำราญเพคะ”

หวังอวี้หนิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เอ่ยเสียงเรียบว่า “พระชายาหมิงอ๋องลุกขึ้นเถิด”

นางชี้ไปที่เก้าอี้ข้าง ๆ ให้พระชายาหมิงอ๋องหมายให้นั่งลง แต่พระชายากลับมิได้นั่ง หากทว่าจู่ ๆ ก็คุกเข่าลง “ขอฮองเฮาโปรดเมตตาเจ้าค่ะ”

หวังอวี้หนิงเห็นนางเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้นอยู่บ้าง คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงก็เย็นชาลงหลายส่วน “พระชายาหมายความเช่นใด พระชายาทำสีหน้าเหมือนถูกกลั่นแกล้งราวฟ้าถล่ม อยากให้ผู้คนคิดว่าข้าทำอะไรลงไปหรือ”