ตอนที่ 3 ข้าต้องการให้เขามาพบข้าด้วยตนเอง

หอประชุมราชการตงฉ่าง

ที่ปลายโต๊ะยาวไม้จันทน์ตัวหนึ่ง มีชายในชุดลายมังกรสีแดงเข้มนั่งอยู่ ไหล่กว้างเอวคอด ผมดำพักตร์ขาว ดวงตาคู่หนึ่งเรียวยาวลึกซึ้ง สันจมูกโด่งสูง ยามนี้ริมฝีปากบางเม้มแน่น พิงเอนกับพนักเก้าอี้ สองขาวางพาดอย่างสบาย ในมือเรียวยาวสะอาดคู่หนึ่งกำลังคลึงสายลูกประคำ

เพียงได้ยินคำของสวี่ฉู่ที่ยืนอยู่เบื้องล่าง หลังก็เกร็งขึ้น สองขาที่วางสบายก็ชักกลับมา

“นาง พูดเช่นนี้จริง ๆ หรือ” ในน้ำเสียงเย็นอำมหิตอันเคยเป็นนั้น ยามนี้มีความคาดหวังแฝงอยู่เล็กน้อย —

สวี่ฉู่ประสานมือคารวะ “ทูลท่านผู้บัญชาการ ฮูหยินพูดเช่นนี้จริง ๆ ขอรับ นางยังบอกอีกว่า ต้องได้ยินจากปากท่านเอง”

ฮูหยิน?