เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่ซ่งเฉินหย่วนกลับถึงจวน ก็มีบ่าวน้อยมารายงานว่าฮูหยินผู้เฒ่าเรียกหาเขา
แม้เขาจะมิใช่คนดีอันใด แต่ก็เป็นผู้กตัญญูยิ่งนัก เขาจึงรีบรุดไปยังเรือนฝูโซ่ว
หลังจากฟังคำของฮูหยินผู้เฒ่าซ่งจบ สีหน้าของเขาเขียวคล้ำ ก่อนลุกขึ้นปลอบว่า
“ท่านแม่ เรื่องนี้ท่านไม่ต้องยุ่งยากแล้ว ไอ้ตัวเนรคุณผู้นี้ ลูกจะลงโทษมันให้หนัก!”
“ไม่ได้ การลงโทษนางไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่เดือนหน้าคือวันแต่งงาน หากท่านผู้บัญชาการเผยรู้เข้า ก็จะไม่ดี เจ้าเพียงหลอกล่อให้นางเลิกเอ่ยถึงสินเดิมเจ้าสาวของเสิ่นเวยก็พอ”
พูดจบ ฮูหยินผู้เฒ่าซ่งก็หรี่ตาลง ครุ่นคิดแล้วว่า
“ข้ารู้สึกอยู่ตลอดว่าซ่งฉืออันช่วงนี้ไม่ชอบมาพากล”
ได้ยินคำนาง ซ่งเฉินหย่วนก็ส่ายหน้า “หลายปีมานี้นางถูกเย่าเหนียงเลี้ยงดูมา นางจะมีสมองอะไร ก็คงเพราะไม่อยากแต่งกับท่านผู้บัญชาการเผย จึงได้ก่อเรื่องวุ่นวายเช่นนี้”