ตอนที่ 4 เจ้าจัดการเรื่องพระราชทานสมรสของซ่งจิ่นอันหรือ?

เผยหมิ่นนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวชั้นบนสุดของภัตตาคารใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง เขายังคงหวาดกลัวอยู่บ้าง กลัวว่าจะเห็นความแค้นเคืองและดูแคลนในดวงตาของนาง

ในมือหมุนลูกประคำไปมาไม่หยุด ลูกประคำเปล่งประกายนวลเนียนแต่ละเม็ดอวบเต็ม พอมองก็รู้ว่าเป็นสิ่งที่ทะนุถนอมมาหลายปี

อิงซิงที่อยู่ข้าง ๆ อดปากยื่นไม่ได้ ท่านผู้บัญชาการมีปฏิกิริยามากเกินไปแล้วกระมัง

ทันใดนั้น ประตูด้านนอกก็มีผู้เคาะเบา ๆ จากนั้นเสียงของสวี่ฉู่ก็ดังขึ้น “ท่านผู้บัญชาการ ฮูหยินมาถึงแล้ว”

เผยหมิ่นได้ยินคำนี้ สีหน้าตึงขึ้น ร่างกายไวกว่าความคิด เขารีบลุกขึ้นเปิดประตูด้วยตนเอง

ส่วนซ่งฉืออันนั้นอดรอไม่ไหวไปแล้ว กำลังจะผลักประตูเข้าไป ดังนั้นมือที่นางตั้งใจจะผลักประตูในตอนนี้จึงวางอยู่บนอกของเผยหมิ่น