บทที่ 91

บทที่ 91

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน

ระยะเวลาเข้าสู่ช่วงห้าเสื่อมของเทวดาของฮ่องเต้ต้าเซี่ย เหลือเวลาอีกเพียงแค่สองวันสั้น ๆ เท่านั้น

ในเวลาเดียวกัน ณ ประตูเมืองทิศเหนือแห่งนครหลวง

ผู้อาวุโสสองท่านที่สวมชุดยาวเรียบง่าย หลังจากเดินผ่านประตูเมืองเข้ามา สายตาก็ทอดมองไปยังสุดปลายถนน

ราวกับมองทะลุกรรมวิธีของสิ่งก่อสร้างนับไม่ถ้วน ลอดผ่านหมู่พระตำหนักในวังหลวง และสอดส่องไปยังภูเขาที่ตั้งตระหง่านอยู่ ณ เบื้องปลายวังหลวง ขุนเขาบรรพชนราชวงศ์!

"น่าเสียดายจริง"

"ทัศนียภาพที่ดีงามเช่นนี้ อีกสองวันก็คงต้องแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าเสียแล้ว"

หนึ่งในผู้อาวุโสทั้งสอง ขณะนี้สายตานั้นราวกับทะลวงผ่านห้วงมิติอันไร้ที่สิ้นสุดจากบริเวณปากประตูเมือง กวาดมองขุนเขาบรรพชนราชวงศ์ภายในวังหลวงจนหมดสิ้นในคราเดียว

"ไปกันเถอะ"