เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 766 หวนคืน
เผิงไหลเก๋อไม่ใช่แดนสวรรค์ในตำนาน แต่เป็นร้านน้ำชาเก่าแก่กลางใจเมือง
พอหลงหยินอุ้มถงเพียวอวิ๋นที่ยังไม่ได้สติผลักประตูเข้าไป คนแก่หลังเคาน์เตอร์ก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที กาในมือหลุด “โครม” ลงพื้น
“ไอพลังไท่ชู...” ดวงตาที่ขุ่นมัวของคนแก่พลันเปล่งประกาย “ท่านคือ... ท่านหลงเทียน?”
หลงหยินส่ายหน้า “ข้าชื่อหลงหยิน นางบาดเจ็บ บอกว่าอยากมาที่นี่...”
คนแก่ก้าวเข้ามาเร็ว ๆ ตรวจแผลของถงเพียวอวิ๋นแล้วสีหน้าถึงกับเปลี่ยน “หมอกมารดำ! เร็ว ตามข้ามา!”
เขาพาหลงหยินผ่านหลังครัวของร้านน้ำชา มาถึงห้องเก็บของที่ดูธรรมดา คนแก่ร่ายคาถา กำแพงห้องเก็บของก็สั่นไหวเหมือนผิวน้ำ เผยให้เห็นบันไดหินที่ทอดลงไปด้านล่าง
“ที่นี่เป็นหนึ่งในฐานของสำนักบำเพ็ญเซียนบนโลก” คนแก่อธิบายพลางเดิน “ข้าเป็นผู้เฝ้าประตูชื่อจางชิง ได้รับคำสั่งให้ประจำที่นี่มาสามร้อยปีแล้ว”
พื้นที่ใต้ดินกว้างใหญ่เกินกว่าที่คิด ราวกับเป็นวังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง จางชิงให้หลงหยินวางถงเพียวอวิ๋นลงบนเตียงหยก แล้วหยิบขวดน้ำยาสีเขียวมรกตออกมาจากตู้
“นี่คือน้ำค้างหยกบัวเขียว แก้พิษหมอกมารดำได้”