เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 767 พลิกเกม หลอมรวม
หลังหมอกดำถอยไป นครไม่ล่มสลายก็กลับมาเงียบสงบได้ชั่วขณะ
หลงเทียนยืนอยู่จุดสูงสุดของเมืองฝั่งตะวันตก มองไปยังเทือกเขาที่ถูกหมอกดำปกคลุมอยู่ไกลๆ คิ้วย่นเข้าหากัน ความจำที่กลับมาครบสมบูรณ์ราวกับโซ่ตรวนหนักอึ้ง ทำให้เขายังปรับตัวไม่ทัน
เสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง เบาเหมือนแมว ไม่ต้องหันไป เขาก็รู้ว่าเป็นถงเพียวอวิ๋น
“นายท่าน ทุกคนรอท่านอยู่ที่ตำหนักวีรชนเจ้าค่ะ” น้ำเสียงนางนอบน้อมแต่มีลังเลนิดๆ “พวกเขา...อยากยืนยันว่าท่านจำได้ครบจริงหรือเปล่า”
หลงเทียนหันกลับมา สายตาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของถงเพียวอวิ๋น
ผ่านมาหลายปีแล้ว เหล่าผู้แข็งแกร่งหัวเซี่ยไม่เปลี่ยนไปมากนัก แม้แต่จินเฟิ่งหวงกับคนอื่นๆ ในช่วงหลายปีนี้พลังก็พุ่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด หน้าตาไม่เปลี่ยน เพียงแต่หลงเทียนที่ผ่านการเกิดใหม่ยังต้องปรับตัวกับเรื่องพวกนี้
ยังมีอีกเรื่องที่ทำให้หลงเทียนวางใจไม่ได้ คือระบบหายไป ไม่รู้ว่าจากไปตั้งแต่เมื่อไร เหลือไว้เพียงลูกแก้วรวมปราณที่ถูกผนึกไว้ลูกหนึ่ง ข้างในสะสมพลังบำเพ็ญเพียรไว้มหาศาล
“ข้าจำได้” เขาพูดเบาๆ “รวมถึงเรื่องที่รับปากเจ้าว่าเมื่อสงครามจบจะ...”
“นายท่าน!” ถงเพียวอวิ๋นตัดบทเขาทันที ปลายหูแดง “เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ ตอนนี้ที่วงการบำเพ็ญเพียรต้องการคือจักรพรรดิเซียนหลงเทียน ไม่ใช่...ไม่ใช่ความหลัง”