เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 764 ฟ้า
หลงเทียนก้าวออกไป ใต้ฝ่าเท้าที่ว่างเปล่าพลันเผยลวดลายวิถีทองคำสว่างวาบ แผ่กระจายออกเป็นระลอกคลื่น
ทั้งก้นบึ้งปีศาจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเพราะฝีเท้าก้าวนั้น ปีศาจนับไม่ถ้วนส่งเสียงร้องโหยหวน ก่อนกลายเป็นผงธุลีภายใต้บารมีจักรพรรดิ
“ตูม——”
ร่างของเขาเหมือนดาวตก พุ่งทะลุกำแพงก้นบึ้งปีศาจ ไปปรากฏตัวเหนือเมืองปู้ลั่ว
ตอนนี้ตัวเมืองถูกคลื่นปีศาจล้อมจนมิด ผังป้องกันเมืองสั่นคลอนราวกับจะพังทลาย บนกำแพงเมือง ถงเพียวอวิ๋นกำลังนำเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรฝืนชีวิตประคองผังเอาไว้ ชุดขาวราวหิมะของนางเปียกโชกไปด้วยเลือดจนหมดแล้ว
“นายน้อย!” นางรับรู้ถึงบางอย่างกะทันหัน เงยหน้าขึ้นทันที น้ำตาเอ่อจนพร่ามัวไปหมด
หลงเทียนไม่พูดอะไร แค่ยกมือขึ้นเบาๆ
แสงกระบี่เส้นหนึ่งพาดผ่านฟ้าดินสว่างวาบขึ้นมา เหมือนแสงอรุณแรกที่แยกฟ้าออกจากดิน
ที่ใดที่แสงกระบี่พาดผ่าน ปีศาจหลายแสนตนก็สลายเป็นผงธุลี แม้แต่แม่ทัพปีศาจที่เทียบชั้นเซียนจวินก็ยังไม่มีโอกาสได้ร้องออกมา