เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 763 ห้าจักรพรรดิเซียน
ท่ามกลางควันไฟที่เริ่มจางหายไปจากสนามรบ หลงเทียนยืนนิ่งอยู่กลางความว่างเปล่า
เสื้อคลุมศึกสีดำสนิทบนร่างของเขาขาดวิ่นจนดูไม่จืด เผยให้เห็นเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยบาดแผลน่ากลัว
ปากแผลพวกนั้นมีไอปีศาจสีดำมะเมื่อมวนเวียนอยู่ กำลังปะทะกับพลังโกลาหลในร่างอย่างดุเดือดจนส่งเสียงฉ่าออกมา ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงยืดหลังตรงราวกับหอก ปลายสายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วสนามรบ
“นายท่าน ศึกนี้กองทัพเราสูญเสียไปถึงสามส่วนเจ้าค่ะ” ถงเพียวอวิ๋นคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด
เสียงของนางแหบแห้ง นิ้วมือเรียวบางจิกลงไปในดินไหม้เกรียมอย่างแรง “กองทัพที่สามพินาศหมดสิ้น นักดาบเจ็ดสิบสองคนแห่งคุกราตรีเหลือรอดมาได้แค่สิบเก้าคนเจ้าค่ะ...”
“ข้ารู้แล้ว” หลงเทียนยกมือขึ้นห้าม ปลายนิ้วปล่อยไอปั่นป่วนแห่งความโกลาหลออกมาสายหนึ่ง บดขยี้ขุนพลปีศาจที่กำลังตะเกียกตะกายอยู่ไกลๆ จนแหลกเป็นผุยผง
เขาเงยหน้ามองรอยแยกมิติบนท้องฟ้าที่กำลังสมานตัว คิ้วขมวดแน่น “ถ่ายทอดคำสั่ง เปิดใช้ ‘ค่ายกลดวงดาวฟ้าดิน’ ทันที ส่งคนเจ็บทั้งหมดไปที่หุบเขาโอสถราชัน”
ทันใดนั้นก็มีเสียงแหวกลมแสบแก้วหูดังเข้ามา
เฉาเจิ้งฉุนซวนเซตกลงสู่พื้น แขนซ้ายขาดด้วนตั้งแต่หัวไหล่ ตรงบาดแผลมีเปลวไฟปีศาจสีม่วงประหลาดลุกโชนพันรอบอยู่